Już na początku lat 80. ubiegłego wieku wykazano, że pacjenci po operacjach, którzy mieli widok na drzewa, krócej przebywali w szpitalu, rzadziej potrzebowali leków przeciwbólowych i byli w lepszym stanie psychicznym niż ci, którzy patrzyli na ceglaną ścianę po drugiej stronie okna.
Dalsze badania wykazały, że nawet bierny kontakt z naturą, taki jak zwykłe spojrzenie przez okno na drzewa obniża poziom stresu, poprawia samopoczucie i pomaga regenerować uwagę.
Tego typu badania stały się podwaliną koncepcji „healing architecture”, czyli architektury uzdrawiającej. Nie chodzi tylko o estetykę, ale szereg elementów, jak: dostęp do światła dziennego, widok natury (zwłaszcza zieleni), cisza i ograniczenie stresorów, poczucie kontroli i prywatności. Architektura staje się częścią terapii.
Szpitale i inne palcówki zdrowia budowane w myśl tych zasad, to nie tylko jako miejsca leczenia, ale jako przestrzenie, które same w sobie wspierają powrót do zdrowia.
*********************************
Ulrich, R. S. (1984). View through a window may influence recovery from surgery. Science, 224(4647), 420–421.
Kaplan, R. (2001). The nature of the view from home: Psychological benefits. Environment and Behavior, 33(4), 507–542.
Frandsen, A. K., Ryhl, C., Folmer, M. B., Fich, L. B., Øien, T., Sørensen, J. K., & Mullins, M. (2022). Healing architecture in healthcare: A scoping review. HERD: Health Environments Research & Design Journal, 15(7), 1–14.
